Bewust verbonden ademen in een Ademcirkel

Samen met 2 vriendinnen ben ik naar de Bewust verbonden ademcirkel geweest van Helder yoga in Scheveningen. Ik had er zelf nog nooit van gehoord en wist niet wat ik kon verwachten. Maar omdat ik zelf al veel met lichaamswerk bezig was, stond ik er wel open voor.

De vraag die ik vooraf in mijn hoofd had, al sprak ik hem volgens mij die avond niet hardop uit, was: hoe vind ik vertrouwen in mezelf? Hoe vind ik veiligheid, rust?

Ik leef met complexe PTSS, hechtingsproblematiek en zit in de vervroegde overgang. Mijn zenuwstelsel stond voortdurend aan. Daarom werk ik nu intensief aan voelen, aan ruimte maken voor wat er is, aan woorden geven aan wat ik ervaar. Aan grenzen aangeven zonder strijd; met mezelf én de ander.

Ik ben ook hard op zoek naar dat vertrouwen in mezelf (mijn zelfbeeld is jarenlang door angst en wantrouwen getekend), naar veiligheid (ik scan constant of het veilig is, een overblijfsel van vroeger) en naar rust (ik zit veel in mijn hoofd, wat leidt tot vermoeidheid, overprikkeling, spanning in mijn nek en schouders). En daarbovenop probeer ik uit te vinden wie ik eigenlijk ben. Waarom ik ben zoals ik ben. Ik wil mezelf vergeven, rouwen om wat ik gemist heb en leren om mezelf volledig te zijn. Niet alleen voor mij, maar ook voor de wereld om mij heen. Want je verandert de wereld door jezelf te zijn! Je authentiek zelf is je meest krachtige zelf. Daar ontstaan mooie dingen…..

Ik probeer perfectionisme los te laten, minder te streven naar goedkeuring en mezelf te geven wat ik als kind nooit kreeg. Me niet langer te verstoppen. Mijn hele ik te omarmen: de mooie én de moeilijke stukken. Dat gaat met vallen en opstaan, maar ik kom steeds dichter bij mezelf. Ik wil leven in het hier en nu. In positieve energie. Met mensen om me heen die van me houden en bij wie ik mezelf mag zijn. Want in de eerste dertig jaar van mijn leven voelde ik dat zelden.

Tijdens de ademcirkel viel ik eerst in een oud patroon: het goed willen doen, perfectionisme. Maar ik herkende het al snel en kon het loslaten. Ik kon alleen maar doen wat ik kon. En dat was genoeg. Vanaf dat moment begon ik tintelingen en warmte te voelen door mijn hele lijf. Dat beangstigde me. Het is precies hetzelfde gevoel dat ik krijg als ik moet presenteren, mezelf moet voorstellen, in het middelpunt sta, of voor mezelf op moet komen. Kortom: wanneer ik gezien word.

Toen realiseerde ik me ineens: ik ben hier veilig. Er kan me niets gebeuren. En dus liet ik het maar gebeuren. En… er gebeurde helemaal niets. Ik stierf niet. Ik plaste niet in mijn broek. Ik gaf niet over.

Verbaasd dat ik was. Zóveel jaren heb ik me verzet tegen dit gevoel en uiteindelijk bleek ik het gewoon te kunnen dragen. Sterker nog: toen ik eenmaal doorhad dat het veilig was, kon ik er zelfs van genieten. Alsof het een gezonde spanning was.

Daarna hoorde ik mensen om me heen hun emotie loslaten. Ik dacht even: moet ik nu ook huilen? Maar ik voelde me juist intens gelukkig. Euforisch zelfs. En dus besloot ik: ik ga op zoek naar de kleine Kate. Het meisje dat alle trauma heeft moeten doorstaan. Die te klein en te hulpeloos was om zich te verweren.

Maar ik ben nu volwassen. Groot, sterk. Ik kan haar nu troosten. Ik pakte een kussen en omarmde het. Alsof ik haar vasthield. Ze hoeft niet meer weggestopt te worden. Ze mag er zijn. Ze is een deel van mij. En het is niet erg als ze af en toe aan de oppervlakte komt. Ik kan haar dragen. En ik was zo trots dat ik dat kon. Dat ik het eindelijk ook echt zo kon voelen.

Toen dacht ik aan mijn vraag: hoe vind ik vertrouwen, veiligheid, rust? En ineens wist ik: ik zocht het steeds buiten mezelf, maar het zit in míj. Ik voelde het; in mijn lijf, in mijn hart. Ik kwam uit de sessie alsof ik high was. Licht, warm, tintelend. Euforisch.

Het gevoel bleef nog een paar dagen in mijn lichaam hangen. Maar ook dat trok weer weg en probeerde ik de rust opnieuw in mezelf te vinden. Ik voel me nog steeds sterk, al blijf ik trouw mijn medicatie slikken voor de overgang, houd ik mijn leefstijl gezond en blijf ik oefenen in mildheid, zelfzorg en belichaming.

Ik dacht eerst dat ik deze ademcirkel eens per kwartaal zou doen. Maar het heeft me zóveel gebracht dat ik eraan denk dit vaker te doen.

Over de ademcirkel bij Helder Yoga

De ademcirkel waarbij ik dit mocht ervaren, vond plaats bij Helder Yoga in Den Haag. Daar werken ze met bewust verbonden ademen; een ademtechniek die je uitnodigt om diep en verbonden te ademen, zonder pauzes tussen in- en uitademing. Klinkt simpel, maar het effect is intens.

Wat ik zo fijn vond, is de veilige en warme setting die Denise en Rachel creëren. Er is ruimte voor alles wat er opkomt: tintelingen, emoties, euforie, inzichten. Alles mag er zijn. De sessie begint rustig met meditatie en uitleg, waarna je ongeveer drie kwartier de ademreis maakt; begeleid door muziek, ademtechniek, lichaamswerk. Daarna is er ruimte om te landen en te delen, als je wilt. En thee en koekjes :-).

Voor mij was het een transformerende ervaring. Een ervaring van thuiskomen in mijzelf en loslaten. Niet zweverig, maar heel aards. Heel lijfelijk. Alsof ik door mijn eigen beschermlagen heen ademde en weer even voelde: dit ben ik. Zonder oordeel, zonder masker.

In de zomer zijn er even geen cirkels, maar vanaf september gaan ze weer verder. Als je voelt dat je toe bent aan een ontmoeting met jezelf, zou ik zeggen: ga eens mee. En voel wat er gebeurt als je écht gaat ademen.

Kaarten

Na de ademcirkel trok ik intuïtief drie kaarten. En hoewel ik daar vroeger misschien mijn schouders over zou hebben opgehaald, moest ik nu glimlachen om hoe toepasselijk ze waren.

Kaart: Bezorgdheid (De wereld ingaan, twijfel, angst)
“Het is tijd om te gaan. Je hebt niets te vrezen.”

Deze kaart herinnert mij eraan dat de eerste stap vaak het moeilijkst is. Zeker wanneer ik me kwetsbaar voel. En toch weet ik: wat ik te brengen heb, mag er zijn. Ook al voel ik twijfel of angst, ik kies ervoor om te gaan. Om zichtbaar te zijn, met alles wat ik ben. Ik hoef niet perfect te zijn. Ik mag fouten maken. Ik hoef niets op te houden of te bewijzen. Mijn aanwezigheid is genoeg. En ik vertrouw erop dat ik ontvangen word, gewoon zoals ik ben.

Kaart: Koning van Water – Helen (Osho Zen Tarot)
“Je bent zo bereid verwond te worden, dat je er klaar voor bent om op elk moment geheeld te worden.”

Deze kaart nodigt me uit om alles wat ik voel toe te laten. Niet om het te begrijpen, maar om het er te laten zijn. Ik zie steeds helderder dat mijn kwetsbaarheid geen zwakte is, maar juist mijn kracht. Het vraagt moed om met open hart aanwezig te blijven bij wat pijn doet. Tijdens de ademcirkel liet ik tintelingen, warmte en spanning toe en ik bleef gewoon staan. Ik ging niet kapot. Ik werd niet overspoeld. Ik kon het dragen. En dat is heling.

Kaart: Reinigen en ontgiften (Engelenkaart)
“We vragen je om je lichaam te reinigen van opgehoopte gifstoffen.”

Deze kaart raakt precies aan wat ik heb ervaren in de ademcirkel. Mijn lichaam liet los wat ik jarenlang had vastgehouden. Spanning, oude gedachten, ingeslikte emoties. Door bewust te ademen gaf ik mijn lijf de ruimte om te ontladen. Niet alleen mentaal, maar ook fysiek. Het was een diepe reiniging, van binnenuit. En ik weet nu: heling gebeurt niet alleen in mijn hoofd, maar ín mijn hele systeem. Mijn lichaam weet de weg….als ik durf te luisteren.