Is zelfliefde de heling die wij nodig hebben?

Soms vragen mensen mij wat de grootste les is die ik heb meegenomen uit mijn verleden. Lange tijd kon ik daar weinig over zeggen. Maar nu zie ik het heel helder: zelfliefde.

Ik vond dat woord jarenlang vaag en abstract. Pas de laatste jaren begrijp ik echt wat ermee bedoeld wordt, de immense impact die het heeft, en waarom het voor mij de belangrijkste les is. Een basis die ik eigenlijk een ieder gun.

Want doordat ik geen liefde had voor mijzelf:

• voelde ik ook niet hoe het was om van een ander te kunnen houden.
• nam ik mijzelf niet serieus en kleineerde ik en bagatelliseerde ik mijzelf regelmatig.
• maakte het mij niet uit wat ik in mijn lichaam stopte: eten, roken, seks, drugs, alcohol en ik praatte het goed dat ik niet sportte.
• liet ik de behoeftes van mijn collega’s, werkgever, kinderen en partner voorop gaan op die van mijzelf.
• raakte ik constant in de stress als ik naar mijn familie toe ging, omdat ik mij dan anders moest voordoen dan ik eigenlijk was.
• kocht ik geen mooie spullen voor mijzelf en leefde ik niet duurzaam, want ik was het toch niet waard.
• zei ik dat het niet erg was als iemand iets kapot maakte in mijn huis of vroeg ik geen geld terug als ik meer had uitgegeven dan de rest.
• hield ik mijn mond tijdens vergaderingen omdat ik vond dat ik toch niets interessants te vertellen had.
• koos ik steeds ervoor om weg te rennen als dingen in het leven moeilijk werden, waardoor ik mijn eigen geluk saboteerde.
• gaf ik mijn grenzen niet aan en liet ik anderen over mij heenlopen.
• werkte ik keihard om mijn bestaansrecht te bewijzen.
• vermeed ik conflicten en hield ik liever de vrede dan dat ik eerlijk was.
• paste ik mijzelf voortdurend aan uit angst om afgewezen te worden.
• vroeg ik geen hulp en droeg ik alles alleen.
• nam ik genoegen met werk onder mijn niveau.
• negeerde ik mijn lichaam en ging ik maar door, ook als ik op was.
• hield ik relaties in stand vanuit leegte, ook al deden ze mij geen goed.
• probeerde ik steeds anderen te pleasen en te redden, ook als dat ten koste ging van mijzelf.
• wilde ik alles controleren en kon ik niet loslaten.
• voelde ik dat ik altijd sterk moest zijn en liet ik mijn kwetsbaarheid niet zien.
• kon ik geen complimenten aannemen en schoof ik waardering meteen weg.
• maakte ik mijn vrouwelijkheid en sensualiteit klein.
• trok ik mij terug als het moeilijk werd en vroeg ik geen steun.

Ik werkte te hard.
Nam te veel verantwoordelijkheid.
Bleef fixen, fixen, fixen en door…
Lachte alles weg.
Sprak negatief over mezelf.
Liet geen liefde toe.
Maakte mezelf onzichtbaar.
Onbelangrijk.

Een naar persoon… althans, dat was mijn oude zelfbeeld.

Totdat ik zelfliefde vond. En nu weet ik wat ik waard ben.

Ik focus op mijn krachten en zet die in.
Ik heb mijn vrouwelijkheid omarmd. En mijn seksualiteit.
Ik leef meer in balans met wat de natuur biedt.
Ik ben mild voor mezelf.
Ik vind mezelf mooi.
Ik kleed me goed, precies zoals ik dat wil.
Ik omarm mijn verlangens en behoeftes en leef naar ze.
Ik zie mijn vrienden en waardeer hen voor de verrijking die ze brengen.
Ik koos voor een baan op mijn niveau, in een cultuur die past bij mijn waarden.
Ik laat me dragen door de mensen om mij heen.
Ik kan relaxen, loslaten.
Ik heb mijn ouders vergeven.
Ik heb mijn verleden een plek gegeven. Het trauma stopt bij mij, zodat Laurens kan opgroeien tot een sterke, liefdevolle jongeman.
Ik zie mijn kwetsbaarheid, openheid, eerlijkheid, rechtvaardigheid en verbinding als krachtige levenskrachten.
Ik gebruik mijn stem en neem ruimte in.
Ik stel mijn grenzen zonder schuldgevoel.
Ik durf hulp te vragen en steun te ontvangen.
Ik eer mijn lichaam door te luisteren, goed te zorgen en met plezier te bewegen.
Ik geef ruimte aan mijn creativiteit door te schrijven, koken, dansen, lezen en creëren.
Ik neem mijn leiderschap en durf zichtbaar te zijn.
Ik kies bewust wie ik dichtbij laat en verbind me vanuit gelijkwaardigheid.
Ik koester rust en in het hier en nu leven.

En last but not least, words matter, dus ik probeer veelal geweldloos te communiceren, naar mijzelf en de mensen om mij heen.

Ik vind mezelf al een tijdje echt een leuk persoon. Dat voelt mijn omgeving ook. Omdat ik nu kan geven wat ik mezelf vroeger nooit durfde te geven: liefde.