In 2021 kreeg ik de diagnose C-PTSS (complexe posttraumatische stressstoornis). Dat ik door mijn ervaringen ook een hechtingsstoornis had, wist ik al langer, gezien de uitdagingen die ik ervaarde in (werk)relaties. Ondanks alle therapie en het harde werk merk ik nog steeds de gevolgen ervan, maar het verschil is: ik bén niet mijn trauma; ik heb het ervaren.
De afgelopen jaren heb ik veel in mezelf geïnvesteerd: leren wie ik ben, hoe ik échte verbindingen aanga en hoe ik stabiliteit creëer in mijn carrière. Het blijft een continu proces, maar ik merk dat ik steeds bewuster bekwaam word.
Mijn leven ziet er inmiddels ook heel anders uit sinds ik uit Amsterdam verhuisde. Destijds verliet ik Usabilla met een burn-out, wat financieel niet de slimste zet was, maar achteraf het beste wat me had kunnen overkomen. Het dwong me om stil te staan bij wat écht belangrijk is: gezondheid, mentaal welzijn, mezelf kunnen zijn en werkgeluk. Tegelijkertijd bracht het me een belangrijk inzicht: als HR-professional wil ik bijdragen aan een holistische benadering van werk en welzijn, waarin werkgevers niet alleen kijken naar prestaties, maar ook naar het volledige plaatje van een werknemer.
Om afstand te nemen van de chaos destijds, heb ik in 2017 een paar maanden door Azië gereisd. Die tijd gaf me de ruimte om opnieuw verbinding met mezelf te vinden. Ik verhuisde naar Den Haag, ontmoette de liefde van mijn leven, kocht mijn eerste ‘echte’ huis en kreeg een zoontje. Ik maakte de overstap van Executive Assistant/Office Management naar HR, begon onderaan als HR Generalist en combineerde dit met een deeltijdstudie. Nu zit ik in mijn laatste jaar en als alles volgens plan verloopt, haal ik in juli 2026 mijn bachelor HRM. Ondertussen heb ik mij binnen HRM verder ontwikkeld en ben ik op zoek naar een rol die meer strategische en minder operationele focus heeft (60% strategisch, 40% operationeel).
Toekomst
Wat ik na mijn diplomering ga doen, weet ik nog niet precies. Er zijn verschillende ideeën waar ik mee speel. Ik wil graag iets betekenen voor jongvolwassenen die worstelen met het vinden van hun weg in het leven en werk, vooral degenen die niet de beste start hebben gehad – zoals ik.
Daarom doe ik vrijwilligerswerk als jongerencoach en haal daar veel voldoening uit. Daarnaast ben ik dit jaar begonnen met deze blog. Schrijven heeft altijd bij mij gepast en dit is een manier om mijn ervaringen te delen en bij te dragen aan bewustwording rondom inclusie en werk. Hoe ik deze aspecten ga combineren binnen mijn HR-vakgebied, weet ik nog niet exact, maar ik wil mijn passie voor werkgeluk, inclusie en persoonlijke ontwikkeling verder uitbouwen.
Ik ben op zoek naar een mentor die mij kan begeleiden in de volgende stap in mijn carrière. Heb jij ervaring in strategisch HR, organisatieontwikkeling, inclusie of schrijven en lijkt het je leuk om hierover met mij in gesprek te gaan? Laat het me weten!
Simple Fridays 